Dzień pracy kierowcy

  • Post category:blog
  • Reading time:3 mins read

Dzień pracy kierowcy – zasady, limity i odpoczynki, Rozporządzenie 561/2006 WE

Dzień pracy kierowcy – schemat 24h: normalny dzień pracy 13h, skrócony 15h oraz odpoczynek dzielony 3h + 9h

Przepisy nie operują definicją dzień pracy kierowcy – cała regulacja opiera się na:

  • 24-godzinnych okresach,
  • obowiązkowych odpoczynkach (11h, 9h, tygodniowe),
  • przerwach w jeździe.

👉 To oznacza, że „dzień pracy” jest w praktyce pojęciem umownym, używanym szkoleniowo i w codziennej pracy kierowców.

W rzeczywistości:

  • przepisy nie mówią, ile dokładnie trwa dzień pracy,
  • nie definiują go wprost,
  • a czas pracy kierowcy wylicza się pośrednio – na podstawie momentu rozpoczęcia i zakończenia odpoczynków.

Mówiąc najprościej:
👉 to nie przepisy definiują dzień pracy – my go wyznaczamy, analizując 24-godzinny cykl i obowiązkowe odpoczynki.

Dlatego, aby ułatwić zrozumienie zasad, w tym artykule posługujemy się pojęciem „dzień pracy”, mimo że formalnie nie występuje ono w rozporządzeniu.

Czym jest dzień pracy kierowcy?

Dzień pracy kierowcy to czas od momentu zakończenia dziennego lub tygodniowego odpoczynku do momentu rozpoczęcia kolejnego odpoczynku. Jest to okres, w którym kierowca wykonuje jakąkolwiek czynność zawodową.

Dzień pracy zazwyczaj rozpoczyna się wprowadzeniem rozpoczęcia kraju pracy w tachografie, a kończy się wpisem zakończenia kraju.

W ramach dnia pracy mogą występować różne aktywności:

  • jazda,
  • inna praca,
  • dyspozycyjność,
  • przerwy i odpoczynek.

👉 Ważne: dnia pracy nie należy mylić z czasem jazdy – to dwa różne pojęcia.

Podstawowe zasady dnia pracy kierowcy

Na początku trzeba zrozumieć jedną kluczową zasadę:

👉 Po każdym odpoczynku (dziennym lub tygodniowym) kierowca ma maksymalnie 24 godziny, aby rozpocząć kolejny dzienny odpoczynek.

Każdy odpoczynek dzienny musi rozpocząć się najpóźniej w ciągu 24 godzin od zakończenia poprzedniego odpoczynku dziennego lub tygodniowego. Oznacza to, że cały dzień pracy wraz z odpoczynkiem musi zmieścić się w jednym 24-godzinnym cyklu.

W każdym takim 24-godzinnym okresie musi wystąpić:

  • czas pracy (w tym jazda, inna praca, dyspozycyjność),
  • oraz odpoczynek dzienny – regularny lub skrócony.

To właśnie na podstawie tego 24-godzinnego okresu określamy w praktyce tzw. „dzień pracy kierowcy”.

Kierowca może pracować maksymalnie 6 dni z rzędu (144 godz), po czym musi rozpocząć tygodniowy odpoczynek.

Tygodniowy okres odpoczynku musi rozpocząć się najpóźniej po zakończeniu sześciu kolejnych 24-godzinnych okresów, liczonych od końca poprzedniego tygodniowego odpoczynku.

Długość dnia pracy kierowcy

Rodzaje dnia pracy

Ze względu na długość dnia pracy wyróżniamy:

  • 13/11 – normalny dzień pracy (z regularnym odpoczynkiem),
  • 15/9 – dzień pracy ze skróconym odpoczynkiem.

Normalny dzień pracy

Za normalny dzień pracy uznaje się dzień trwający maksymalnie 13 godzin.

Po takim dniu kierowca musi odbyć:

  • odpoczynek dzienny minimum 11 godzin
    lub
  • rozpocząć odpoczynek tygodniowy

👉 Normalny dzień pracy:

  • może występować codziennie,
  • nie ma ograniczenia ilościowego (poza limitem 6 dni pracy z rzędu).

Dzień pracy ze skróconym odpoczynkiem

Kierowca może wydłużyć dzień pracy powyżej 13 godzin, ale nie więcej niż 15 godz. 

Najważniejsze zasady:

  • maksymalna długość dnia pracy: 15 godzin
  • odpoczynek skrócony: minimum 9 godzin
  • maksymalnie: 3 razy pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi

👉 To oznacza, że nie można codziennie pracować po 15 godzin.

Dzielony regularny dzienny okres odpoczynku

Jeżeli w trakcie dnia pracy wystąpiła przerwa trwająca co najmniej 3 godziny, a następnie kierowca realizował odpoczynek co najmniej 9 godzin, taki dzień może być traktowany jako normalny dzień pracy 13/11.

👉 Nie wlicza się wtedy do limitu 3 skróconych dni.

Taki przypadek nazywa się dzielonym regularnym dziennym okresem odpoczynku.

Zasada jest następująca:
👉 jeżeli w jednym 24-godzinnym okresie występują co najmniej dwa okresy odpoczynku:

  • pierwszy trwający minimum 3 godziny,
  • drugi trwający minimum 9 godzin,

to cały ten 24-godzinny okres uznaje się za okres z regularnym dziennym okresem odpoczynku.

Oznacza to, że mimo skrócenia drugiej części odpoczynku do 9 godzin, nie traktujemy tego jako odpoczynku skróconego – a więc nie obowiązuje limit 3 takich dni.